Proloog

Typewriter Keys

Vier uur ’s nachts, mijn telefoon gaat af. Maud kan het niet zijn want die ligt naast me te slapen. Noodgeval op het werk? Ach het zal Simon wel zijn. Is hij weer vergeten dat er toch enkele uren verschil zit tussen Gent en Kyoto. Of partyboy Siel met een magistraal plan in gedachten. Het zou niet de eerste keer zijn dat hij op het feest van het jaar beland is. Waar ik natuurlijk moet bijzijn. En vaak heeft hij nog gelijk ook.

“Lewis … je moet naar huis komen.” Mijn moeder. Met een alleszeggende pauze tussen mijn naam en de rest van haar zin. Geen Lew maar mijn volledige naam. Haar stem klinkt dof. Iets heeft het vuur in haar spreken doen doven. Spaans bloed, maar nu even niet. “Het is je broer…”

Koud en warm. De vloer begint te schommelen en breekt open. Schaduwen grijpen mijn spillebenen. Waas. Alleen maar waas. De zwaartekracht heeft geen grip meer op mijn hoofd. Duizelen. Links wordt rechts, onder is boven. Ik knal hard tegen de grond, weg uit de realiteit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s