Beerdiertjes

beerdiertje

Tijd voor een journalistiek hoogstandje! Een poos geleden botste ik op deze lijst van merkwaardige dieren. Maar wat zag mijn alziend oog, of beter, wat zag het helemaal niet? Het beerdiertje! Schande want deze rakker is op zijn minst bijzonder te noemen.

beerdiertje

Het beerdiertje, ofte de Tardigradum als het wat fancier mag, leeft in het water, op het land, in de diepzee maar ook in de bergen, op de Noordpool en aan de evenaar. Overal dus. Nog nooit eentje gespot? Begrijpelijk, tenzij je over microscopisch zicht beschikt. Eerst dacht ik, waw microscopisch zicht, dat moet de max zijn! Maar bij nader inzien misschien niet. Zie je overal microben en andere ongure dingen lopen. Soit, we wijken af en dat verdient het beerdiertje niet.

Die knulletjes zijn dus maar 0.1 tot 1.5 millimeter groot maar toch hebben ze de full package. Ogen, een mond, 4 paar poten, spijsvertering en een attitude. ze leven van de sappen die ze uit planten en prooidieren zuigen. Kleine vampiertjes dus. Alleen shaggen laten ze aan hun voorbij gaan. De vrouwtjes leggen onbevruchte eitjes die gewoon uitkomen.

Chuck Norris

Niet overtuigd? Wel de beerdiertjes zijn eigenlijk de Chuck Norrissen van de fauna. Ook al vertoeven ze liever op vochtige plekken, ze kunnen bijzonder lange periodes van droogte overleven. Harde tijden in aantocht? Dan schakelen ze over op een soort schijndood, zowat de toestand van een doorsnee ambtenaar. Zo kunnen ze extreme kou (tot -270 graden) en geschifte hitte (tot 250 graden celcius) doorstaan. Beetje vocht toedienen en ze komen weer tot leven.

Hoor ik daar een mèh? Tough crowd! Ok ok, die beesten zijn eigenlijk de Jean-Claude Vandammes van de fauna. Ze hebben die beesten al de ruimte ingeschoten!  Daar bleken ze de koude, de kosmische straling en het bijna-vacuüm tien dagen lang te kunnen overleven. Alleen de uv-straling (daar duizendmaal sterker dan op aarde) bleek cellen en het daarin aanwezige DNA bij veel diertjes te hebben beschadigd. Een aantal van hen overleefde echter. Theoretisch gezien kan een beerdiertje aan panspermie doen wanneer het bijvoorbeeld door de ruimte reist in een ijskomeet. In de komeet is het diertje beter beschermd tegen de uv-straling. Wanneer de komeet botst met een andere planeet en de ijskomeet smelt of splitst, kan het beerdiertje daar terug tot leven komen. Hell yeah!

Beerdiertjes zijn er al sinds het Krijt trouwens. Weet wel, dat is 145 tot 66 miljoen jaar geleden. Nog ouder dan Geert Hoste zijn moppen. Hun naam kregen ze omdat ze een beetje gelijken op een teddybeer. Nu, zag mijn knuffel er vroeger zo uit, dan was ik gegarandeerd getraumatiseerd voor het leven.

beerdiertje

4 Comments

  1. ooit maakten ze van die “gordeldieren” een dingetje dat je op kinderen hun gordel moest schuiven om ze te motiveren om hun gordel te dragen. In de vorm van een gordeldier. Trok op niets. En het stonk naar rubber.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s