Films: The Hobbit en The Secret Life of Walter Mitty

walter mitty

The Hobbit: The Desolation of Smaug

Oh Peter Jackson, ik hou je verantwoordelijk voor het verprutsen van een stuk uit mijn jeugd. Je had nochtans aardig wat krediet opgebouwd met Lord of the Rings. Na de eerste film van The Hobbit begon het alarm al te loeien maar met je laatste uitspatting ben je me toch kwijt.

Eerlijk toegegeven, tijdens de film was ik geregeld mee. Kan ook moeilijk anders aangezien je overdonderd wordt met visueel en letterlijk geweld. Een knoert van een soundtrack erbij en je hebt die typische blockbuster. Smaug wordt heerlijk vertolkt door Benedict Cumberbatch en de slechterikken zien er ook weer badass uit.

Maar het is te veel. Hoe bizar het ook klinkt voor een fantasy-film, maar de geloofwaardigheid ontbreekt. De sfeer van het nochtans zo goed omschreven Demsterbos is helemaal weg. Het gezicht van Legolas is zo hard door de effectenmolen getrokken dat hij er meer uitziet als een potentiële partner voor Fairy Secret Barbie. Tenzij ze in de film al de link naar merchandising wilden steken natuurlijk. Het magische van de boeken komt nu helemaal niet meer naar voor. Als je trouwens in de 2D-versie zit en er elke scène die speciaal voor 3D geschreven is er zo kan uithalen, dan zit er iets niet goed.

Benieuwd wat ze met deel drie gaan uitsteken.

The Secret Life of Walter Mitty

Als ik met een gelukzalig gevoel buitenkom uit de cinema dan is de film al voor een groot deel geslaagd. Kon ook moeilijk anders met dit thema. Een kerel die zijn routineus leven inwisselt voor reizen, mooie landschappen en avontuur. Dan is de tjoolaard in mezelve meteen verkocht.

Ben Stiller is normaal gezien niet de acteur die ik kan associëren met een serieuze rol, maar in deze prent lukt het hem toch grotendeels. Niet simpel als je plots naast dijk van een kerel Sean Penn staat. Maar misschien net omdat hij toch af en toe ook zijn komische zelve mag zijn, met overdrijving als hoofdtool. De ideale manier ook om de overgang naar Walter’s dagdromen te maken. Mooi om zien hoe die dromen stilaan vervagen in realiteit.

Maar ook de setting en bepaalde scènes komen bijzonder overtuigend over. Denk maar aan het stuk in het Groenlands café met de karaoke en laarsglazen. Vreemd sfeertje maar toch de max. Enige minpunt is dat de film altijd wel ergens het commerciële indachtig blijft en dus soms de moraliserende en/of melige toer op gaat.

 

 

1 Comment

  1. Ik heb The Hobbit al opgegeven vanaf de eerste film. In het Engels hebben ze daar een mooi gezegde voor:

    He’s too much in love with the sound of his own voice.

    Neem daar het visuele equivalent van en je hebt Peter Jackson nu.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s