Omdraaien

a-thoughtfull-pen-writing-3647581-2560-1702

Ik draaide me om en ging weg.

Meter voor meter. Weg… Weg. Weg! Geen vezel in mijn uitgeputte lijf dat er nog maar aan dacht haar een laatste blik te gunnen. Ogen vooruit, verstand op nul en gaan. Alsmaar sneller, gedreven door die onuitstaanbare drang, het gesmacht, de wil. In de verte schreeuwde ze nog een paar keer. Nutteloos getier en gesmeek om dat kleine beetje houvast. Zinloos. Onomkeerbaar vertrokken. Spurtend ondertussen. Ik gooide mijn jas in de zijberm en niet veel later volgde ook de rest van mijn kleren. Ik zou het me nog beklagen, dat zeker, maar de drang naar naaktheid was overweldigend.

Ik draaide me om en ging weg…

Kilometers moet ik zo gelopen hebben, want de avond was ondertussen gevallen. De kou begon te bijten en mijn lichaam snakte naar wat rust en eten. Precies of het snapte dat het eindelijk voorbij was. In een vuilbak vond ik wat resten en met een gescheurd dekzeil probeerde ik het rillen wat te stoppen. Eindelijk dakloos. Doelloos. Nutteloos! Totale ontkoppeling van al wat vereist werd. Achteruit was geen optie meer. Walhalla, nirvana, hemel en hel.

Ik draaide me om en ging weg…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s