De trieste walvis (prepare to cry)

20100114-minke-whale

De mensheid draait op drama. Drama in de ruime betekenis, that is. Maar ook al beweert Sebastian het tegendeel, ook diep in de zee is het niet altijd pijs en vree.

In 1992 ontdekten wetenschappers een eenzame baleinwalvis. Geen vrienden, geen familie, geen stam om toe te behoren, geen bende, geen pack en al helemaal geen mannetje om zich mee voort te planten. Eeuwige eenzaamheid, diep in de donkerte van oceanen.

Net als alle andere walvissen schreeuwt ze echter om aandacht. Maar daar schuilt het probleem nu net. De eenzame loebas zingt in verzen van twee tot zes, telkens vijf tot zes seconden lang. Op zich nog normaal, maar helaas zingt onze dikkerd op een andere frequentie dan haar soortgenoten. De troep communiceert met geluiden van 12 tot 25hz, terwijl miss lonely zingt op 52hz.

Niemand van de walviscommunity kan haar horen. Elke wanhopige schreeuw verdwijnt in de golven. Geen gehoor. Geen antwoord. Geen hoop. Emmers water naar zee brengen. En als hete druppel op de plaat; hoe meer ze zingt, hoe gefrustreerder ze raakt om haar onbeantwoorde oproepen. En hoe lager haar zangtonen worden, weg van alle kans op contact. Voor eeuwig op zoek.

Triestig hé?

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s