Verbeelding boven alles

Een paar dagen geleden was ik op een lezing rond de grens tussen fictie en realiteit. Imagine there is no fiction. Naast de gebruikelijke egotripperij en het analyticus-gelul genre “in deze vorm van belichting schuilt eigenlijk een diepgewortelde haat ten opzichte van zijn moeder en maatschappij” -terwijl de cameraman dat gewoon een leuke hoek vond- kwamen wel wat interessante mensen aan het woord. Zij vertelden ondermeer over hoe zij de grens tussen fictie en realiteit bewandelen.

Toen ik een kleine pagadder was, had ik vaak last met die grens. Ik kon fictie moeilijk onderscheiden van verbeelding. Las ik een verhaal, dan zat ik er middenin en speelde alles om me heen ook mee. Mijn Lego-mannetjes en GI-Joes beleefden de gekste avonturen.

Met het verouderen verdween dat eigenlijk niet. Ik kon/kan het alleen beter verbergen. Soms toch. Geregeld betrapt iemand me nog op vreemde gezichtsexpressies omdat ik net iets te hard aan het meeleven ben met mijn dagdromen. Al geen probleem, zeker niet omdat ik er mijn beroep van kon maken. Verbeelding op volle toeren laten draaien en er concepten uit laten groeien.

Daarom ook wat tips voor mensen die creatief bezig zijn. Laat je eerst en vooral niet ontmoedigen door de buitenwereld. Als wat je doet niet past binnen de normale gang van zaken, dan ben je goed bezig. Uiteindelijk is alles een vorm van perceptie, dus normaal bestaat niet. Ga gerust naar de cinema en denk maar bij het buitenkomen dat het allemaal één groot complot is of dat je ook misschien wel ergens superkrachten hebt.

Beleven, ontdekken, inleven, jezelf verplaatsen in situaties, voor mij is het een heel efficiënte manier om tot ideeën te komen. Zit ik even vast, dan leg ik muziek op en probeer ik te achterhalen wat de componist eigenlijk wou bereiken. Of ik dool door de stad en kijk naar wat rond me gebeurt. Mensen observeren, hun gedrag analyseren en beschrijven. Objecten vastpakken en er een alternatief doel aan geven. Op reis gaan, cultuurshocks opzoeken en extreem leven. Spring eens van een gebouw met een parachute, pak een golfje met je board of overleef een week in de jungle.

En gewoon vrij durven denken, in alle richtingen. Dat mag al eens extreem fout zijn, zolang het maar bij denken blijft. Alsmaar verder ingaan op iets, zodanig dat het echt een geflipt idee wordt. En daar mogen echt ideeën uit voortkomen die onuitvoerbaar zijn, die luidop uitgesproken voor je internering zouden kunnen zorgen. Later kunnen die altijd afgeschuurd worden tot iets werkbaar.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s