Wasmachines zijn de hel!

Mijn riem is kapot. Bijna toch. Eigenlijk draag ik hem enkel nog voor het decoratieve aspect want functioneel is hij niet meer.  Nutteloze intro? Helemaal niet. Want onlangs liep ik met maar liefst 36 stukken van één euro in mijn broekzakken. Neen ik heb geen gokverslaving en ben ook geen replica Boondock Saint (eentje voor de kenners). Ik en mijn halfafgezakte broek kwamen namelijk van de wasserij. Bij gebrek aan kleingeld moest ik een briefje omwisselen in het wisselautomaat en uiteraard had ik enkel een biljet van 50 euro.

Dringend tijd om mij eens een wasmachine aan te schaffen dus. En daar begon het al. Waar? Goh ergens waar ze hem komen brengen en installeren want hij moet naar het eerste verdiep. Vandeborre leek me wel ok. DUUST WASMACHINES! Begin daar maar eens in te kiezen. Als totale wasleek deed ik dan maar beroep op mijn collega’s. Let op het verbruik! Kijk naar het volume! Kijk naar de programma’s! Kijk naar het merk! Stond ik even ver, dus dacht ik “hé ik pak er gewoon de mooisten uit!”

Die dingen zijn dus allemaal spuuglelijk. Rechthoekig en wit of zwart. Niets te design of funky kleur. Pas op er bestaan er wel, hele leuke zelfs maar onvindbaar! En ja ik weet dat zo’n machine meestal ergens verborgen in een waskot staat, maar toch, diep vanbinnen weet ik dan dat er een lelijk object in mijn huis staat. Quelle horreur! Soit, dan maar redelijk willekeurig ene gepakt. Een Zanussi, met a+++ en zes liter inhoud. Meneer Vandeborre wou dien bak helaas niet naar de eerste verdieping brengen omdat de trap zogezegd te smal was, maar met de hulp van mijn fantastische overburen is hij dan toch boven geraakt.

Goed, mijn was doen. Ah ja wasproduct! Uiteraard heb ik dat niet standaard liggen dus op naar de Delhaize (dichtstbij, geen sluikreclame). Kom ik daar toe in die winkel, EEN HELE RAYON VOL wasproduct. Paniek! Even diep inademen. Maar ook niet te diep want een mengeling van rozen, zeebries en lavendel drong al zo hard door dat mijn pizza die avond een wel erg bijzondere bijsmaak had. Mensen berichten sturen en om hulp vragen dus. Neem er van een merk! Kijk naar de geur! Vloeibaren! In blokjes! Poeder! Pak goedkopen! Neem aparte voor wit en kleur! Zot worden. Eén ding was zeker, al wat paars was viel al uit de selectie want daar moet ik niet van weten. Uiteindelijk ben ik gewoon voor de mooiste fles gegaan. Een blauwen met een sierlijk handvat. Op naar de wasverzachter.

Goed, mijn was doen! Ah ja, maar ik moet een programma kiezen. Grrrrrr. Opnieuw mijn telefoon ter hande want ik kan duizend verschillende soorten wasbeurten kiezen. Ecologisch, op verschillende toerensnelheid, verschillende temperatuur, verschillende stoffen en nog wat andere symbolen waar één of andere archeoloog best eens naar komt kijken om die te ontcijferen. Misschien wacht ik wel nog even met een droogkast.

Maar het is me nu wel duidelijk; volwassen worden, dat is keuzes maken!

1 Comment

  1. Goh Niel, ik zal u eens ne lifehack leren waardoor ge nooit volwassen moet worden. Nog 1e keer iets kiezen, en da’s een vrouw (technisch gezien kiest zij u, maar ook daar zijn truuken voor). Voor de rest, gedaan met keuzestress.

    Werkt perfect hier!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s