Het diepvriestramhokje

Van toen het nog zo koud was

Bijtende koude, ademwolkjes uit ieders mond, sjaals en mutsen. De winter is het land ingetrokken. Aan tramhalte Savaanstraat in Gent staan enkele dappere strijders de dalende temperaturen aan te vechten. De benzineprijzen tekenen torenhoog en bijgevolge zijn de tramhokjes overbevolkt. Iedereen denkt aan zijn portefeuille. Elk op zich verzinnen ze wel een manier om aan het wachten als een ijsklompje te ontsnappen.

In het hoekje staat Ciriel, een student archeologie, stevig te lurken aan een sigaret. Hij probeert elk straaltje zonlicht op zijn bepuist gezicht te laten neerstrijken, in de hoop toch iets van warmte te voelen. Zijn blik dwaalt af naar een oudere heer en een glimlach verschijnt op zijn gezicht.

“Gij vuilen hond!” Neen, de oudere heer was geen medereiziger aan het uitkafferen, maar zijn haarbal op poten. De schattige malteser heeft resten van uitwerpselen aan zijn staart hangen, dus kan ik vermoeden dat de vers dampende hondenkak wat verderop uit diens achterste komt. Met rood gezicht haalt de man zijn obligatoir poepzakje uit de tas en besluit dan toch maar te voet verder te gaan.

Ciriel heeft de sigaret intussen ingeruild voor de jaskraag en probeert zijn handen zo diep mogelijk in de broekzakken te steken. Nog wat dieper en zijn broek ligt aan zijn enkels. “Ze zouden hier beter eens een chauffage installeren” rilt het uit zijn mond. “t Is hier altijd ‘t zelfde, als ‘t koud is, komen de trams te laat! De klootzakken!” Bitter als spruiten gemengd met koude witloof en levertraan gaat hij verder met het aanvallen van de Lijn. Straks zal hij zich gegarandeerd ergeren aan het feit dat er alweer geen plaats is op de tram en opperen dat de gratis reizende bejaarden de grootste schande zijn op rails sinds de deportatietreinen van ’40-’45.

Een dame van middelbare leeftijd deponeert iets in de vuilnisbak en deinst terug van de stank. De neus in andermans zaken steken, is haar ook hier weer eens tegengevallen. Ze trekt haar kousenbroek recht en tippelt met veel hakgetik verder. Twee studentes kijken haar na met die typische vrouwelijke keurdersblik. Hun gedachtegang is mij niet onbekend. “Haar kont is dikker dan de mijne.” “Dat pullke komt uit de H&M, goedkope trut” en “Oh nee, alweer mijn pil vergeten.” Ciriel ziet, onderdrukt een grimas en laat een scheet. “Mijn persoonlijke verwarming,” lacht hij smakelijk.

De verlossing is nabij. De grote kachel op rails komt aan en neemt elk individu verder mee op zijn levenswandel, weg uit de koude. Tramhalte Savaanstraat ligt er verlaten bij. Een strobal waait voorbij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s