Inspecteur Siese en de mysterieuze moord

Vier uur in de namiddag. Inspecteur Siese had nog maar net zijn ristretto speciale binnen of er werd een briefje onder zijn deur geschoven.

“Siese, ik heb een klusje voor je. Moord, mysterie en dat allemaal met een Pools tintje. In het Paleis voor Schone kunsten is een vreemd ongeluk gebeurd. Er hangt een reukje aan. Kijk jij eens wat daar juist gaande is? This message will selfdestruct in 5…4…3…2…1…”

En hop, het briefje veranderde in een mooie origami kraanvogel. De inspecteur was blij, want hij hield wel van vogels. Hij greep de lange jas van de kapstok, plukte zijn hoed vanuit het schof en tikte hem recht op de knikker. Mysteries zijn er om opgelost te worden. Naar Brussel!

“Wel wel wel, dit ziet er niet te netjes uit,” mompelde Siese bij het zien van de crime-scene.

Op het eerste zicht leek dit een doodgewoon ongeluk, maar Siese wist wel beter! “Een rode Fiat, met Poolse nummerplaat… En zie dat lint rond het wiel. Iemand heeft de auto voetjelap, of moet het wieltjelap zijn, gelegd!” En plots begonnen Sieses neusvleugels te trillen. “Bloed, ik ruik bloed!” Jarenlang had Siese hierop getraind met bloedworsten van slagerij Ronny. Een techniek gekopieerd van drugshonden. Siese had zichzelf een bloedworstverslaving aangemeten en kon zo het kleinste geurpartikeltje van het rode goedje onderscheiden.

En gelijk had de slimmerd! Een lijk! Mooi in twee gesneden! De perfecte doorsnede. Maar Siese hield niet van wiskunde, laat staan verzamelingen dus ging hij op zoek naar sporen. Aan de perfecte snit te zien, moest dit wel het werk zijn van een Pools kunstenaar. Berucht om hun originaliteit, gevreesd voor hun onbezonnenheid. Maar Siese kende de man. Jerzy Buzek, oud-voorzitter van de Europese Unie. Een Hongaar!

Inspecteur Siese hoorde plots een vreemd gekraak. Hij had op iets getrapt. Leek een kakkerlak maar het ding had krassen nagelaten op de tegels. Metaal! Siese pikte het ding op en rolde het tussen de vingers. “Wat een spitstechnologie! Een als kakkerlak vermomde spionrobot, ingekapseld in een brood. Bruin, zeven granen, ongesneden. Alvast geen joods brood.”

Poolse moordenaars die weet hebben van spitstechnologie. Topambtenaren die er het loodje bij neer leggen. Vreemde uitnodigingen onder deuren. Dit leek wel een James Bond-scenario. Siese hield wel van James Bond. Vooral de eindscène beviel hem. Spontaan begon hij te denken aan de deerne die hij op het einde van dit avontuur zou veroveren.

Ja onze speurneus had een wat bizarre voorkeur qua vrouwen. Oud en versleten, opgesloten in een vuile kelder. Een kilootje meer is een pluspunt. Keldervloeren liggen nu eenmaal wat hard. Siese werd bruusk uit zijn droom gesleurd door een klein handje in de zijne. Stomverbaasd staarde hij naar een klein, naakt mannetje dat hem met een pruillip iets wou duidelijk maken. “Chodź ze mną. Chcę ci coś pokazać!” brabbelde het ventje. En ook al had dat mannetje geen broek aan, Siese begreep er de ballen van.

“Hij wil dat je meekomt!” Een metaalachtige stem drong door Sieses hoorbuizen. Niet letterlijk natuurlijk want dan zou dit hier maar een flauw einde zijn. Vier vervaarlijk uitziende individuen omsingelden onze held en grepen elk een ledemaat vast. Minstens één van hen was van niet menselijke gedaante. “Kom met ons! De grote leider wil je spreken!” Siese kon nergens heen.

Het kwartet droeg Siese mee alsof hij een zakje pluimen was. Kwartetten, dat is trouwens echt lang geleden. Uren mee verspild op de speelplaats. Maar we wijken af. Met gezwinde pas en in opperste zwijgzaamheid sleurden de gedrochten de protagonist mee naar een kerkhof. Lugubere plaats voor een meeting.

“Aha! Meneertje Siese!” Een vrouwenstem die hem denigrerend meneertje noemde, Siese zat meteen op zijn paard. Maar nog voor hij kon weg galopperen, sleurden de vier hem er weer van. Gelukkig met zijn allen aan dezelfde kant anders had Siese vanaf nu een gespleten persoonlijkheid. Een parmantige dame staarde hem vijf lange minuten aan. “Luister naar mijn verhaal worm.”

“Polen is mijn alles!” knarste de vrouw. “Wij verdienen respect, eer en glorie. Polen zijn geen loodgieters met enorme bouwvakkersspleten, maar viriele mensen gemaakt om over de wereld te heersen. Te starten met Europa! Als voorzitter van de Unie trekken wij stilaan het laken naar ons toe. Maar eerst moest die Hongaar aftreden. We hebben het hem wat makkelijker gemaakt.” Siese zijn frank viel. Hij raapte hem op en gaf hem aan een toevallig passerende zwerver en sprak de gevleugelde woorden: “U mevrouw, bent een misdadiger. Bij deze arresteer ik u.” Maar daar ging de dame niet mee akkoord. Ze gooide hem een badge voor de voeten. 

“Wat! Zelfs de koning en Leterme zitten in het complot? Is dit de vrouw waar Yves naar twitterde? Is dit een buitenechtelijk kind van Albert II? Is het eigenlijk Albertow en zo dus een inspiratiebron voor Samson&Gert?” Vragen die duidelijk te veel waren voor Siese. Hij greep naar de origamivogel en keilde het ding in het keelgat van de ondertussen luid lachende vrouw. Daarna greep hij het kleine jongetje bij de piemel en zwaaide met het ventje naar de hoofden van het viertal. Ook de zwerver moest eraan geloven! Siese trok voldaan naar huis.

De expo loopt trouwens nog tot 18 september.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s