Het onfortuinlijke leven van Rik

Zeven uur drieëntwintig. De wekker gaat voor een tweede keer af. Met een blinde armzwaai legt Rik het ding het zwijgen op. Linkerbeen. Rechterbeen. Een diepe zucht. Een vlugge blik door het raam en een tweede zucht. De veertiger neemt een blauwe m&m uit het schaaltje, knaagt er de chocolade van en gooit de noot in het andere schaaltje. Tanden poetsen, haar goed leggen en chemisch douchen. Nivea Sport! Blijft lang hangen. Nog even het het hemd toeknopen en de dag kan beginnen.

Met zware tred schoffelt Rik de trap af. Zijn darmen borrelen. Misschien had hij toch maar beter dat laatste overrijpe yoghurtje niet meer gegeten. En plots gaat de tijd dringen. De grote boodschap! Onweerstaanbare druk duwt de man richting zijn kleinste kamer. Een ontlasting waar zelfs de Vesuvius van versteld zou staan. Alles eruit, in één trek met een enorme opluchting als gevolg.

Blij dat hij van dit pakketje verlost is, rolt Rik wat wc-papier van de houder. Met een zwierige zwaai veegt hij het meeste weg en schiet dan hopeloos met twee vingers door het papier. Nat, vuil, bruin en stinken. Maar vooral verschieten. Dit hoort zo niet te zijn! Waar is de zekerheid nog in het leven als je zelfs je gat niet meer kan afvegen zonder risico? Kokend van woede wast Rik zijn handen. Met handzeep. Appel. “Hier zal de schuldige voor boeten!”, sist hij tussen zijn tanden.

Meneertje kakhand springt in zijn auto en rijdt volle gas naar de wc-papierfabriek. Drie keer geflitst, maar het kan hem niet deren. De ader boven zijn oog staat fel opgezwollen. De geur van uitwerpselen blijft in zijn neus prikkelen, wat de woede alleen maar erger maakt. Rik plaatst zijn auto schuin over drie parkeerplaatsen en stormt de fabriekshal binnen. “Waar zit de kwaliteitscontroleur?!”, schreeuwt hij als een wildeman de zaal in. “Waar?!”  Doodsbenauwd steekt een schriel mannetje zijn hand op.

Rik grijpt hem bij de kraag en sleurt hem een kantoortje in. “Ik heb drie kinderen”, jammert het mannetje. “Ik heb stront aan mijn hand”, antwoordt Rik en begint velletjes wc-papier vast te nieten aan de mans hoofd. Hij draait wat wc-papier rond de kwaliteitscontroleur zijn nek en probeert hem op te hangen aan zijn bureaustoel, maar het papier knakt. “Zie eens wat een kutkwaliteit! En mijn hand is om zeep door die kutkwaliteit!” Rik grijpt de controleur zijn vingers, stopt ze tussen de lade en knalt het ding keihard dicht. Daarna bindt hij hem vast aan zijn bureaustoel om hem nog wat tikken te geven met een perforator. De stakker kermt van de pijn en begint te huilen. “Maar je kon toch wc-papier met twee laagjes kopen?”, snikt de stumperd. “Dit doe ik met je laagjes!”, gromt Rik en stopt vervolgens de controleurs mond en neus vol met wc-papier.

Emotieloos blijft Rik kijken hoe de controleur stilaan stikt in het papier. Eerst met heftige schokken, strijdend voor lucht, maar al snel steeds zwakker en zwakker. De bewegingen worden kleiner, minder en futloos. Het leven deint uit de controleurs ogen en uiteindelijk stikt de man in zijn eigen product. “Twee laagjes is voor snobs!”, aldus Rik en triomfantelijk loopt hij naar buiten, klaar om aan zijn werkdag te beginnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s