Another kotsverhaal

Der was eens een diertje in een ver ver land. Laten we hem meneertje Salmo Nella noemen. En dat diertje was ooooh zo verdrietig in dat koude water waarin hij woonde. Tot hij op een dag iemand zag drinken van da water. Die man zag er zoooo warm uit dat meneertje Salmo gewoon mee binnenglipte in z’n ingewanden. Mmmm, wat is dat hier warm dacht Salmo. Hier wil ik blijven wonen.
En dat deed hij ook.
Tot hij een uurtje later al de etensresten rond hem zag verdwijnen uit de maag met een oorverdovend lawaai. Wat is dat nu vroeg hij zich af…
Dit proces herhaalde zich een paar keer.
Eerst de etensresten, dan het vocht, dan de slijmen en uiteindelijk dat brandend zuurtje dat er ook was.
Daar zat hij dan…moederziel alleen in die grote maag.
Geen eten, geen zuurbad, …niets!!!
Ik ben hier weg dacht Salmo, en weg was hij…

Axel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s