Heavy Rain: review

Niet zo lang geleden stelde ik het spel Heavy Rain al kort voor. Na enkele nachten spelen, zit ik op het einde van het verhaal (of toch één van de verhaallijnen), dus is het tijd voor een grondige analyse.

Menu en extra’s

Al van in den beginne druipt het professionalisme en het gedetailleerde af van het spel. Tijdens de installatie leer je het origami-figuurtje van op de cover plooien om zo het wachten wat draaglijker te maken. Verder is er een uitgebreide keuze aan talen, zowel voor ondertitels als gesproken tekst. Ik raad de Vlamingen aan om enkel de ondertitels in het Nederlands te zetten. De dialogen zijn anders in het Hollands en dat gaat toch storen na een tijdje. Doorheen de game, speel je trouwens leuke extra’s vrij. Making of, schetsen, … De menustructuur is overzichtelijk en simpel, de pleurende regen op de achtergrond en het muziekje brengen de nodige sfeer.

Het verhaal en gameplay

Schrijver, regisseur en bedenker David Cage kon en kan het niet genoeg zeggen; Heavy Rain is geen game. Het is een interactief drama, een mengeling van film noir en een spel. De gameplay is dan ook van minder belang, maar zit toch goed in elkaar. Verwacht je niet aan de ingewikkelde manoeuvres van Grand Theft Auto, maar aan het simpele ‘push-the-right-button-when-asked’. R2 dient om te lopen, de linkerjoystick voor de richting, met L1 verander je het camerastandpunt, de rechterjoystick en (een combinatie van) de actionbuttons dienen om acties uit te voeren en als je het even niet meer weet kan je je gedachten oproepen met L2.

Over het verhaal zal ik niet te veel lossen, kwestie van niet te veel prijs te geven. Het komt er op neer dat je op zoek moet gaan naar de Origami Killer, een crimineel die kinderen ontvoert en op gruwelijke wijze vermoordt.. Feit is dat het om een enorm beklijvend verhaal gaat. Bij Half Life en FEAR wipte je soms op door een plots geluid of één of ander monster dat onverwacht voor het scherm springt, maar Heavy Rain grijpt je ook op emotioneel vlak naar de keel. Naarmate het einde nadert, word je zelfs bijna ongemakkelijk van de spanning. Speel trouwens eens met iemand naast je. Gegarandeerd dat die toeschouwer blijft zitten om de afloop van het verhaal te weten.

Niet alleen de verhaallijnen, maar ook de personages zorgen voor dit gevoel. Zo kon ik mezelf goed vinden in het personage Norman Jayden, een FBI-agent die met technologische snufjes onderzoek voert. Zijn hoog CSI-gehalte, maar ook zijn gevoel voor rechtvaardigheid en gedrevenheid bombardeerden hem meteen tot favoriet. In de loop van het verhaal maakte ik echter wat verkeerde keuzes en duwde ik op wat verkeerde knoppen, waardoor Norman het leven liet. Ik moet toegeven dat ik daar even niet goed van was.

 

Personages kunnen dus sterven, zonder dat dit meteen het einde van het spel inhoudt. De verhaallijn zal gewoon veranderen. De keuzes die je maakt, de knoppen die je induwt en het parcour dat je volgt, zijn dus bepalend voor het verhaal en het einde. Dat maakt het allemaal nog aangrijpender, maar ook deels frustrerender. Keuzes maken is nu eenmaal niet gemakkelijk.  Je kan het spel natuurlijk herspelen en andere opties kiezen, maar de beleving is toch minder. De herspeelbaarheid van het spel is dus niet zo groot. 

Graphics en geluid

Niets op aan te merken! Ok de bewegingen zijn af en toe wat houterig, soms zit er een foutje in het beeld en de speelruimte is niet ongelimiteerd, maar de overige graphics maken dit meer dan goed. De tussenfilmpjes, de overgangen en de dialoogstukken zijn verbazingwekkend mooi. Soms lijk je zelfs te vergeten dat je met een game te maken hebt en dus niet naar een film zit te kijken. De stripact van Madison, de journaliste in het spel, doet zo het hartritme zelfs wat stijgen.

Wat ook leuk is, is dat bepaalde scènes en acties uit verschillende camerastandpunten worden weergegeven. De camera is duidelijk aanwezig in het spel, waardoor je nog meer het gevoel krijgt in een film te zitten. Een film waarbij jij voor een groot deel de regisseur bent.

Ook qua geluid geen klachten. De muziek is goed gekozen, de dialogen en stemmen zijn duidelijk, geen storingen enz. Ook de effectgeluiden zijn in orde en goed gesynchroniseerd. De ideale ondersteuning om dat filmische gevoel te bekomen dus.

Negatief

Heavy Rain is een fantastisch iets. Een revolutionaire game die de grenzen tussen spel en film doet vervagen. Maar er zijn ook enkele minpunten. Fervente gamers die veel actie verwachten, zullen niet aan hun trekken komen. Het spel is bedoeld voor een ouder publiek, dat zich gewoon wil laten meeslepen in een spannend verhaal. Een film met een heel groot interactiviteitsgehalte dus.

De verhaallijn klopte echter niet altijd bij mij, zeker naar het einde toe. Er zaten een paar gaten in en ik kon bijvoorbeeld op een bepaald moment bellen naar Norman, terwijl die toch al een tijdje overleden was. Verder vond ik het ook iets te kort, zeker omdat je niet meteen de zin hebt om het spel opnieuw te spelen. Ik vraag me trouwens af hoezeer de dood van een personage het verhaal inkort.

Los daarvan is het zeker en vast een aanrader. Mensen die trouwens een kortingsbon willen, kunnen hier terecht.

Voor zij die het niet zien zitten om het spel aan te schaffen, ik ben de origami killer.

2 Comments

  1. Ik lees hierboven dat je zelfs bijna ongemakkelijk werd van de spanning. Wel, ik ben blij dat ik niet de enige ben die dit had. Die opgebouwde spanning via de muziek was soms echt teveel en dan valt er iemand jouw personage aan en ik moest er soms eens van gillen, net zoals wanneer je een thriller of dergelijke aan het bekijken bent (met een slappe lach van mijn vriend tot gevolg die het zo leuk vond dat ik mij zo liet meeslepen in een videogame).
    Alhoewel een videogame mag ik dit niet echt noemen, film zou beter passen. Met momenten vergat ik inderdaad dat ik eigenlijk zelf nog moest spelen. Maar dat is het mooie aan dit spel!
    Ik had soms wel moeite met de bewegingen die mij personages moesten maken, zeker in een gevecht, maar dat kan je ook wijten aan het feit dat ik normaal enkel games op pc speel en dus de PS3 toetsen niet echt in mijn vingers zitten heb.
    Ik heb wel een negatief puntje dat ik niet direct terug vind in jouw review, maar misschien ligt dat enkel aan onze PS3: Het spel bleef soms verschrikkelijk lang hangen op een laden pagina, zeker wanneer hij rechtsboven op het scherm een trofee wilde bekend maken . En het is ook eenmaal uitgevallen tijdens dat hij aan het laden was. We kwamen terug op het beginscherm dat je krijgt als je de PS3 opstart.
    Nog veel spelplezier

    Insider Ellygirl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s