Kaatje en de negers

Onze tuin is gescheiden van de tuin van de buren door zo een groen draadhek ding. Voor de privé hebben we daar van die rieten matten overgehangen. Naast ons woont een oude negerin die geen Nederlands spreekt. Ze heeft mij al vervloekt, want ze zei altijd maar hetzelfde in een rare taal zeker tien keer na elkaar. Terwijl ze met haar handje van achter naar voor ging. Ik zei wablieft? Wa wel redelijk dom is. Zondag waren er zeker tien kleine negertjes aant spelen in de tuin van de buurvrouw. Ik voelde mij plots mega schuldig voor die rieten matten. Witte kinders had ik waarschijnlijk gewoon vervelend gevonden.  Axel zegt ook dat ik zijn lief ben om te tonen dat ik geen racist ben. Das wel nie waar ze.

Onze andere buren hebben een kat. Zo een kleine me wit en zwart. We waren aan het eten in de tuin en die kat kwam daar aangelopen. Toen heeft Charlotte niet meer gegeten. Weg aandacht! Niel zegt dat ik geen kat wil omdat ik dan minder aandacht zou krijgen. Misschien wel ja! Die kat had motorische achterstand. Ze kon alleen maar huppelen zoals een konijn. Da was wel wijs. Axel heeft toen ook fotos getrokken van Charlotte en de poes. De buurvrouw zei toen dat de kat Kaatje heet. Nu kon Charlotte Kaatje roepen…good times en kheb veel gegeten.

Barbara

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s