Het schuin daksken

Een blog over het samenwonen. Zal ik al een beetje vertellen over de spanningen? Ik heb ooit zo eens in een boeksken gelezen over een mevrouw die één of ander probleem had, ik denk dat ze pipi deed in haar broek, en toen vond de mevrouw het geruststellend om op blogs te lezen dat er nog mensen waren met hetzelfde probleem. Door onze probleemsituaties openbaar te maken, zal  de volgende generatie samenwoonders misschien niet dezelfde fouten maken. Tis een beetje gelijk spaarlampen gebruiken. Dus een kleine situatieschets. Het huis heeft drie slaapkamers. Eigenlijk vier maar één daarvan wordt de boysroom van niel en axel. op die manier hebben de lieven ook privémomentjes. Op de bovenste verdieping bevinden zich de twee grootste slaapkamers. Charlotjen neemt de kamer naast de keuken. Nu is het zo dat één van de twee bovenste kamers een schuin dak heeft waardoor er veel plaats verloren gaat. Ook minder licht en minder ramen. De beide koppels wouden dus dezelfde, grootste kamer! Logisch! Axel en ik (normaal zeg ik altijd ik en axel) hadden afgesproken om nie af te geven! Het zou een eerlijke strijd worden met een kop of munt spel! Axel wou liever een hanengevecht houden maar ja dat is verboden enzo. Een twee uur durende discussie kwam op gang. Emma doet film en zij heeft een grote bureau nodig, om al haar filmrols op te leggen  en had daarom meer recht op de grote kamer. Niel had ook nood aan grote ramen om eruit te kunnen kijken. Terwijl axel dacht: de rede kan niet bepalen wie wat krijgt, laat het toeval beslissen! Emma ging het dan weer mentaal niet aankunnen als ze verloor. Het is een beetje zoals de tsoenamie in thailand! zo lukraak zo banaal! Maar Emma: ook toeval wordt gecontroleerd door wetten. Kijk maar naar de statistiek, een volwaardige tak van de wiskunde! We gingen naar boven en bekeken de praktische kant van de zaak. We stonden daar met vijf man in de slechte kamer, de mogelijke indeling te bespreken. Ik moest mij bukken om onder het schuin dak te kunnen. Ik begon stilletjes aan medelijden te krijgen met het schuin daksken. Ik zag het daar plots volledig zitten. Buiten was het al donker. Tegen de muur hing een lelijke lamp met en blaadje op getekend. Ik begon daar serieus te plooien. Den band was weg met de grote kamer! Met die rechte muren die daar een beetje arrogant stonden te wezen. Da Niel tstaar krijgt door zijn grote ramen! Ik was natuurlijk iets anders belangrijk uit het oog verloren. De eerste relatietest van het samenwonen! Als koppel treed je op als team!  Onze karakters begonnen meer en meer te botsen. Emma de koppigaard, axel de rechtvaardigen, niel de neutrale conflictdevelopmenter, en ik de walk over. En Charlotte maar met ons lachen. Ik probeerde tekens te doen naar axel kom jong kom we pakken tscheef daksken. Axel keek strak vooruit en spande zijn kaakspieren op. Kwaad dat ik hem liet vallen. Neje kwas nie goed bezig. Niel speelde een beetje met zijn veters. Ik zei zelf af en toe, we kunnen niet beslissen, zo simpel ist. Ik haat mensen die zeggen ‘zo simpel ist’. Na twee uur, zaten we daar verspreid in de grote kamer, elk tegen vier rechte muren. Mijn wezen begon al serieus tegen te trekken van de vermoeidheid. Uiteindelijk zei axel, fak it Tis goed! Wij nemen wel de slechte kamer, ik ben het beu! Ik wil slapen, ik moet morgen werken! Toen zei Emma: we zouden beter lotje trekken é. Baf boef, haar wezen tegen de muur. Das nie waar e. Ik liep snel weg, om de trein naar lokeren te halen. Ik vroeg aan axel, zijt gij nu kwaad? Hij was een beetje kwaad. De volgende dagen heb ik in rust mogen nadenken over mijn persoonlijkheid. Ik mag nooit manager worden of tieen of tander. Later ga ik pralinen draaien die uit een machien komen en als ze mij zeggen barbara ons Marianne moet om euren kleinen doede gij nog een extra shiftjen zal ik jaja zeggen. in mijn oude huis woonde ik samen met een turk. Die had eens al mijn spaghetti opgegeten. Miracoli van 4 tot 5 personen. De vetzak. Ik dierf niets zeggen. Bij deze werk ik eraan. Kamers met rechte muren hebben geen gevoelens.  Ondertussen zijn we al allemaal terug vrienden en hebben we al een pizza gegeten in het nieuw huis.

Barbara

1 Comment

  1. Terug vrienden,jawel. Maar ik ben toch een beetje bang geworden van Axel.
    Hopelijk gaat hij niet onze nieuwe kat in ons nieuw huis vermoorden als wraak.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s